S, like sea or see

 Karouzos Nikos poetry

Suspension

To Thanos Konstantinidis

In the sky, possibilities
are naught but thrilling.
As I was hanging in the air
holding on to a pure white cloud
on a mythic screen of the imagination,

I observed the quotations
of the elements of my blood
and heard a dazzling musical act
practically non-human
on the left of the geographical map
at the point at which Mt. Terror lies
always wreathed in lightning
and blinding storms.
I went up there once.
There I first heard the song
that said: we belong to water.
And on the other side Ecclesiastes shined.
For some time now I’ve known that the blood
contains all the mystery
which is given through signs
to the human mind, and complete discontinuity.
The circulation perhaps?
queried the brilliant pathologist.
And suddenly
Leonardo came to mind
who knew what exquisite information derives from the body.

Translation: Philip Ramp

-

Θαλασσογραφία_Thalassography

Ώρες ατελείωτες

κοιτάς προς τα 'κεί

που τελειώνει η πόλη,

το βουνό που κρύβει τον ήλιο,

σηκώνεις το βλέμμα στα σύννεφα

που ξεφεύγουν πέραν του αντιληπτού,

στον στοχασμό που σ' ανυψώνει

σαν σύννεφο που φέρνεις την βροχή

σκορπίζεσαι στα πρανή

ποτίζεις θαμμένους σπόρους

ίσως ξεθάβεις κρυφούς πόθους.

Θαλασσογραφία_Thalassography

Seferis George

The light

As the year go by
the judges who condemn you grow in number;
as the years go by and you converse with fewer voices,
you see the sun with different eyes:
you know that those who stayed behind were deceiving you
the delirium of flesh, the lovely dance
that ends in nakedness.
It’s as though, turning at night into an empty highway,
you suddenly see the eyes of an animal shine,
eyes already gone; so you feel your own eyes:
you gaze at the sun, then you’re lost in darkness.
The doric chiton
that swayed like the mountains when your fingers touched it
is a marble figure in the light, but its head is in darkness.
And those who abandoned the stadium to take up arms
struck the obstinate marathon runner
and he saw the track sail in blood,
the world empty like the moon,
the gardens of victory wither:
you see them in the sun, behind the sun.
And the boys who dived from the bow-sprits
go like spindles twisting still,
naked bodies plunging into black light
with a coin between the teeth, swimming still,
while the sun with golden needles sews
sails and wet wood and colors of the sea;
even now they’re going down obliquely,
the white lekythoi,
toward the pebbles on the sea floor.

Θαλασσογραφία_Thalassography VI

Εγώ,

που αρνήθηκα πεισματικά να γίνεις Μνήμη,

τώρα έγινα συλλέκτης

ξεθωριασμένων carte-postales

Τάκης Μενδράκος, Τα τετράστιχα της πικρής βροχής, σελ.50

Του αργοναύτη το κουπί

βυθίζεται με πείσμα

σ' ελπίδες θάλασσες

γι' ανύπαρχτες ελπίδες

Τάκης Μενδράκος, Τα τετράστιχα της πικρής βροχής, σελ.34

Να ξενιτεύεσαι

σε χώρους γνώριμους, οικείους

είναι ό,τι χειρότερο

μπορεί να σου συμβεί

Τάκης Μενδράκος, Τα τετράστιχα της πικρής βροχής, σελ.42

Θαλασσογραφία_Thalassography V

Θέλω να γράψω ένα ποίημα,
αλλά οι λέξεις μου ξεφεύγουν
και μένει μόνον ένα μούδιασμα,
που την επιθυμία μου θυμίζει.

Τάκης Μενδράκος, Τα τετράστιχα της πικρής βροχής, σελ.33

Μια σταγόνα νερό στο χαρτί
λίγο κίτρινο χρώμα
άπλωσε η σταγόνα στέγνωσε
ένας ήλιος
δεξιά στο πάνω μέρος του χαρτιού
πολύ επιτυχημένος.
Καθόλου δεν σούχω θυμώσει.

Γιάννης Ρίτσος, Το ρόπτρο, σελ.134

θαλασσογραφία_Thalassography IV

Yannis Ritsos

Physical encounter

down deep

on mute stones

in secret water

darkness

where they tangle

the eels

and reproduce.

from Clay (1980) [Collected Poems: IDelta ---pg 84-85]

(translated by Scott King) 

θαλασσογραφία_Thalassography ΙΙΙ

 Odysseas Elytis poetry

 I know that all this is worthless  and that the language
 I speak doesn't have an alphabet
 
 Since the sun and the waves are a syllabic script
 which can be deciphered only in the years of sorrow and exile
 
 And the motherland  a fresco with successive overlays
 frankish or slavic which, should you try to restore,
 you are immediately sent to prison and
 held responsible

 To a crowd of foreign Powers  always through
 the intervention of your own

 As it happens for the disasters
 
 But  let's imagine that in an old days' threshing-floor
 which might be in an apartment-complex children
 are playing and  whoever loses

 Should, according to the rules, tell the others
 and give them a truth

 Then everyone ends up  holding in his
 hand a small
 
 Gift, silver poem.

 

(from "The Tree of Light and The Fourteenth Beauty")
(Translated by: Marios Dikaiakos)

Θαλασσογραφία_Thalassography #Ι

  Πεντζίκης Nίκος Γαβριήλ ποίηση

''Σκόρπια Φύλλα''

Σκόρπια φύλλα του φθινόπωρου

οι αγρότες για τη σπορά περιμέναν βροχή

ο άνεμος κλωθογύριζε ανοίγοντας τα επουράνια

"ποια οδό ακολουθούν τα κίτρινα φύλλα που πέφτουν;"

αντίθετο δρόμο παίρνοντας ο απόστολος των εθνών

από Nεαπόλεως της νυν Kαβάλας

Προς Θεσσαλονικείς A΄ Eπιστολής το ανάγνωσμα

ου θέλω υμάς αγνοείν περί των κεκοιμημένων

ίνα μη λυπήσθε καθώς και οι λοιποί

ψηλό σαν τηλόπτης φάρος το καμπαναριό

καμπύλ' ανοίγματα προς όλα τα σημεία του ορίζοντα

ότι είναι και δεν είναι σειρά συμπτώσεων

Θαλασσογραφία_Thalassography #ΙΙ

                             kalamos, Attiki

Yannis Ritsos

Tall eucalyptus trees and a wide moon.
A star shimmers on the water.
The heavens white, silver.
Stones, ravaged stones, all the way up.
Nearby, in the shallows, a fish
is heard jumping, a second, a third . . .
Grand, ecstatic orphanage — freedom.

from Stones [Collected Poems:I ]
(transated by Scott King)