Showing posts with label Bitter orange tree. Show all posts
Showing posts with label Bitter orange tree. Show all posts
La lune pendue à ton col
Το φεγγάρι, σκαλωμένο στο γιακά σου,
σε φιλάει απεγνωσμένα.
Γύρω καπνός, αυτοκίνητα και λύπη.
La lune, pendue à ton col,
t’embrasse désespérément.
Alentour, fumée, voitures et tristesse.
σε φιλάει απεγνωσμένα.
Γύρω καπνός, αυτοκίνητα και λύπη.
La lune, pendue à ton col,
t’embrasse désespérément.
Alentour, fumée, voitures et tristesse.
Kondos Yannis poetry
Bitter-orange: the white point on a grey color
Tasos Livaditis poetry:
Δημιουργία
Καθόταν έξω στά χωράφια καί σχεδίαζε πάνω στό χώμα
πουλιά. Μά τά πουλιά ζητούσαν ουρανό. Τότε σχεδίασε
γύρω τους τήν αιώνεια θλίψη.
Καί τά πουλιά πέταξαν.
Creation
He would sit out in the fields and draw birds
on the soil. But the birds yearned for the sky. Then
he drew all around them the infinite sorrow.
And the birds flew away.
translation: Manolis Aligizakis
taken from http://vequinox.wordpress.com/2013/02/24/tasos-livaditis-selected-poems-2%CF%84%CE%AC%CF%83%CE%BF%CF%82-%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%B2%CE%B1%CE%B4%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B5%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B3%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CE%B9/
Bitter orange tree
Νεραντζιά
Ω, τη νεραντζούλα μας
που ’ναι ολανθισμένη
κι είναι σα λευκότατη
νύφη στολισμένη με την ομορφάδα της,
με τα νυφικά της!
Ω, τη νεραντζούλα μας!
Πάνε στα κλαδιά της
κι αλαφροζυγίζονται κελαδώντας σπίνοι.
Πίνει το βροχόνερο,
τη λιακάδα πίνει,
χαίρεται τ’ ανθάκια της,
χαίρεται το Μάη, παίζει με τον άνεμο
και μοσκοβολάει.
Κώστας Καρυωτάκης
\
Dionyssis Karatzas poetry
DO YOU HEAR?
He collected all his sorrow
and stood before the sea;
Listen to me, you crazy girl, my name's Odysseus,
do you hear?
Then he turned to the mountain and wept.
translation is taken from: http://english.chass.ncsu.edu/freeverse/Archives/Spring_2012/prose/GreekPoetry_DavidConnolly.htm
Subscribe to:
Posts (Atom)